DNS: nazwy domen, rekordy i pamięć podręczna

DNS to rozproszony system nazw domen (Domain Name System). Pozwala odszukać informacje przypisane do nazwy, m.in. adres serwera WWW lub serwery poczty. Sama rejestracja domeny nie uruchamia strony ani skrzynki. [1]

Jak działa DNS?

Serwery autorytatywne udostępniają dane dla określonych stref. Resolver wyszukuje odpowiedź w imieniu użytkownika i może przechowywać ją w pamięci podręcznej. Dlatego dwie osoby mogą przez pewien czas otrzymywać różne odpowiedzi po zmianie konfiguracji. [1]

Podstawowe rekordy

  • A i AAAA wskazują adresy IPv4 i IPv6.
  • MX wskazuje serwery przyjmujące pocztę dla domeny.
  • CNAME tworzy alias nazwy.
  • TXT przechowuje tekst, wykorzystywany m.in. przez SPF i DKIM.

Znaczenie typów rekordów określają standardy DNS i rozszerzenia systemu. [2]

Przykład i ograniczenia

Firma przenosi witrynę, lecz pozostawia pocztę u dotychczasowego operatora. Zmienia adresy WWW, a rekordy MX zachowuje. Skopiowanie całej strefy bez sprawdzenia jej funkcji mogłoby przerwać obsługę korespondencji.

TTL określa czas przechowywania odpowiedzi w cache. Nie istnieje jeden gwarantowany czas „propagacji DNS” dla każdej zmiany. DNS nie szyfruje sam z siebie treści strony ani poczty. [1]

Co sprawdzić przed zmianą?

  • Zapisz obecną strefę i ustal, kto odpowiada za domenę, stronę i pocztę.
  • Zmieniaj rekord właściwej usługi; przygotuj możliwość przywrócenia poprzedniej konfiguracji.
  • Porównaj odpowiedź serwera autorytatywnego z odpowiedzią resolvera.

Źródła

  1. IETF, RFC 9499: DNS Terminology
  2. IETF, RFC 1035: Domain Names — Implementation and Specification

Weryfikacja źródeł i opracowanie: 3 października 2026. Przykłady opisują mechanizm; nie są rekomendacją konkretnego dostawcy.

Powiązane pojęcia

SMTP · SPF · DKIM · CMS

Mapa pojęć leksykonu

← Wróć do leksykonu